* Boşanma, eşlerin " iyi ve kötü günde, hastalıkta ve sağlıkta beraber olmak" üzerine yapılan yasal evlilik anlaşmasını kendi istekleriyle sonlandırmalarıdır.

 

* Elbette kimse boşanmak için evlenmiyor. Eşler, anlaşmazlıkları üzerinde tüm seçenekleri değerlendirdikleri halde bir çözüm bulamıyorsa, hayat yolculuklarına ayrı ayrı devam etmeyi tercih edebilirler. Evlilikler nasıl hayata dahilse boşanmalar da öyle.

 

* Boşanma kararı almak eşler için çok kolay olmayabiliyor, hele ki çocuk da varsa. Boşanmamak için çocuk yapan eşler olduğu gibi, boşanma kararı verdikleri halde bu kararı çocukları için hayata geçiremeyen eşler de var. Bu süreç, anlaşmazlıkların devamıyla beraber, kendilerine ve çocuklarına haksızlık ettikleri kanaatine vararak boşanma sürecine dönüşebiliyor. Burası önemli, çünkü yapılan araştırmalar, boşanmaların en çok da çocukları etkilediğini ortaya koymuştur.

​

Peki çocukların bu süreci en sağlıklı şekilde geçirmesi için

nelere dikkat edilmeli ?

​

* Anne-babalar birbirlerini suçlamadan çocuğa;

yetişkinlerin de anlaşmazlıklar yaşayabileceğini

anlatabilirler.

​

* Çocuğun aklındaki soru işaretlerini giderebilmek için süreçle ilgili gerekli açıklamalar mutlaka yapılmalıdır. Mesela " Biz sadece karı-koca olmayacağız ama seni her zaman sevmeye ve annen baban olmaya devam edeceğiz." gibi bir açıklama faydalı olabilir.

​

* Velayet tartışması olduğunda anne ya da baba, çocuğu kendi tarafına çekme isteği duyabiliyor. Oysa bir çocuktan böyle bir konuda taraf olmasını beklemek hele ki annesiyle babası arasında bir tercihe zorlamak çok büyük bir haksızlıktır.

 

Not: Farklı örnekler de olabileceği gibi, gözlemlere göre, boşanmayı sağlıklı bir şekilde kabul eden çocukların; anne babası boşanmamış çocuklara oranla, karar verme ve sorumluluk alma becerilerin daha gelişmiş olduğu da söylenebilir.